Donderdag 17-06-2010

Vandaag stond ik op en zoals ik al gisteren zei, moest ik tegen de All England kampioen van 2003 genaamd Muhammad Hafiz Hashim op de 1/8 finals van de Singapore Open. Ik had al eens drie keer eerder tegen hem gespeeld en alle drie keer verloren. De laatste twee keer zelfs in twee games en wist ik bij voorbaat al dat het een hele zware klus zou worden vandaag. Maar met dezelfde soort gedachtes had ik gisteren ook met mijn wedstrijd tegen Jan O Jorgensen. Dus ik dacht net zoals gisteren: ik ga gewoon op dezelfde manier de wedstrijd in vandaag tegen Hafiz als tegen Jan gisteren. Ik had immers niets te verliezen en kon gewoon lekker spelen en ontspannen gaan genieten. In tegenstelling tot mij kon ik zien dat Hafiz daar niet zoveel koek van had gegeten. Sterker nog, ik kon bij het inslaan al zien dat hij erg zenuwachtig was en in de hele wedstrijd kon ik dat ook goed merken. Daarnaast speelde hij de hele wedstrijd heel erg voorzichtig en kon hij heel slecht omgaan met de wind door de hal. De Singapore Open staat bekend om haar vele wind door de hal en wil je goed presteren hier, dan moet je daar wel heel goed mee om kunnen gaan. Hafiz kon dat gelukkig niet en ik natuurlijk wel, dus zodoende werd het voor mij een hele snelle wedstrijd. Ik won de wedstrijd ook met 21 - 8 en 21 - 13 en doet de uitslag vermoeden dat het makkelijk was. Maar het was absoluut niet gemakkelijk, ondanks dat hij erg zenuwachtig was en niet goed met de wind kon omgaan. Ik moest tenslotte wel goed blijven aanvallen, want anders kwam hij steeds met harde smashes en zou hij er weer bovenop kunnen komen. Daarom was ik ook bij zowel game (1ste game) als match (2de game) point gefocust om die punten te pakken, want een tegenstander als Hafiz moet je zo kort mogelijk houden.
Na de wedstrijd ben ik eventjes gaan chillen en avondeten met Eric (Pang) en (Yao) Jie en heb vervolgens samen met Eric lekker naar de film Karate Kid gekeken. Lekker ontspannen naar de volgende wedstrijd gaan, lijkt mij echt prettig. Ik ga weer met dezelfde instelling als gisteren en vandaag in de wedstrijd van morgen tegen de vierde geplaatste Thai Boonsak Ponsana. Ik heb de laatste twee keer van hem gewonnen, maar hij is natuurlijk niet voor niets als vierde geplaatst op de Singapore Super Series Open. Ik zal mijn beste badminton weer naar voren moeten halen, maar aan de andere kant ik ga dat wel gewoon ontspannen doen. Wens mij veel succes morgen in mijn kwart finale wedstrijd, ik ga nu lekker slapen. Tot morgen, bij weer een verhaaltje in mijn dagboek.

Woensdag 16-06-2010

Vandaag was mijn eerste ronde partij op de Singapore Open tegen Deens en Europees nr.2 van het mannenbadminton Jan O Jorgensen. Hij is als vijfde geplaatst bij dit toernooi en ik wist al van te voren dat dit een zware pot zou worden. Daarbij had ik ook slechts drie weken getraind en kwam ik twee dagen van te voren maar aan in Singapore met een zware jetlag. Ik moest tenslotte ook nog de Carlton GT Cup spelen afgelopen weekend en had ik maar mijzelf als doel gesteld: lekker dit toernooi gebruiken voor een trainingspotje voor de Indonesian Open.
Echter, toen mijn wedstrijd begon en ik speelde paar punten, voelde ik mij heel erg lekker. Ik realiseerde mij dat het heel erg goed ging, maar toch ging ik niet te vroeg juichen. Je weet immers nooit hoe lang je dit kunt volhouden en hoeveel krachten Jan wel niet heeft. Maar de hele eerste game vond ik mijzelf heel goed spelen en kon ik het fysiek heel goed aan. Dat laatste verbaasde mij nogal, want ik heb maar een korte tijd getraind. Ik won de eerste game daardoor ook met 21 - 18.
De tweede game ging ik door net als de eerste game en dus was het niet vreemd dat ik tegen Jan kwam voor te staan. Maar Jan bleef doorvechten met zijn goede aanvallende spel en goede smashes, ik had daarop helaas geen antwoord. Zodoende won Jan de tweede game en moest er een derde game aan te pas komen.
Gelukkig was ik aan het begin van de derde game niet moe. Je zou dat wel verwachten van een jetlag en zo weinig te hebben getraind. Echter kwam hij met een andere aanvalsplan dan in de eerste en tweede game en hij kwam ook met 13 - 8 voor te staan. Toen dacht ik: ik heb niets te verliezen en wil ik dit omdraaien, moet ik gewoon zonder druk gaan spelen en aanvallen. Het mooie van alles was dat dit ook werkte. Ik zat heel goed op het net en hij moest altijd liften om de shuttles aan het net op te vangen. Ik kon sindsdien ook erg goed doorkomen met mijn smashes. Ik bleef hiermee doorgaan tot aan het einde van de derde game en hield daarmee steeds 2 punten voorsprong. Het werd 20 - 18 en helaas moest ik één keer een punt inleveren. Op 20 - 19 smashte ik mijn tweede matchpoint onthoudbaar voor Jan, waardoor ik de wedstrijd won met 21 - 18, 16 - 21 en 21 - 19. Er werd geschreven in sommige artikelen dat ik afgelopen december bij de Kopenhagen Masters werd weggesmasht door Jan. Maar het voelde erg goed dat ik hem zelf eruit heb gesmasht aan het einde en mijn revanche op hem genomen. Na de wedstrijd ben ik naar het hotel gegaan, heb een paar mensen gesmst en realiseerde mij pas wat ik overdag heb gedaan. Ik realiseerde mij toen echt dat ik van Jan had gewonnen en ik stond er zelf van te kijken dat ik zo goed speelde en nog steeds niet moe ben. Gelukkig is dat laatste wel het geval, want morgen moet ik spelen tegen oud All Engeland kampioen (2003) Muhammad Hafiz Hashim.

Vrijdag 16-04-2010

Vandaag stapte ik uit bed en bedacht me dat dit wel eens een andere dag kon zijn als de vorige dagen. Ik zou vanavond 19.30 (plaatselijke tijd) of later tegen Marc Zwiebler spelen en ik had veel rust nodig wegens mijn (onnodige) intensieve wedstrijd van gisteren tegen Mattieu Lo Ying Ping. Dus ik ging niet als de voorgaande dagen vooraf aan de wedstrijd in de ochtend warm draaien met Mister Kim (Young Man), maar op advies van hem in oog van de zware wedstrijd van vanavond naar aanleiding en in combinatie met de wedstrijden die ik tot nu toe gespeeld heb, rustig chillen tot aan de wedstrijd toe. Ik had gelukkig de hele dag de tijd, want ik stond al om 7.00 op dus ik had minstens een klokje om uit te rusten en te chillen.
Toen het 18.20 (plaatselijke tijd) was, ben ik lopend richting de hal gegaan en ben vervolgens daar om 18.30 (plaatselijke tijd) aangekomen. Ik heb lekker zo'n 30 minuten een goeie warming-up gedaan en flink gezweet. Dat was ook wel nodig en goed, want ik heb een klokje om zitten chillen binnen in het hotel. Ik kan je vertellen, je lichaam wordt dan erg sloom. Maar goed, na die 30 minuten van heftig warming-up draaien, voelde ik mij prima, alleen voelde ik wel wat spanning in mijn lijf. Maar ja, dat is natuurlijk normaal voor zo'n heavy pot en het was ook nog eens alleen gezonde spanning. Ik was er met andere woorden er helemaal klaar voor om vandaag een goeie pot te spelen.
Toen de partij begon, wist ik al bij het inslaan dat dit wel eens een marathon zou worden voor mij deze avond. Het bleek al vanaf het begin. De eerste paar rally's van de partij waren al erg lang en het dient gezegd te worden, we waren allebei vrij sterk. We wisten van elkaar al dat we een hoog niveau hadden, al is het maar dat Marc (Zwiebler) vooraf in de wedstrijd gewaarschuwd en bang was dat ik in staat ben in de huidige vorm iedereen te kunnen verslaan getuige mijn prestatie tegen Peter (Hoeg) Gade afgelopen Kerst. Daartegenover stond wel dat hij bij de Danish Open Super Series 2010 de finale had gehaald. Na de hele game een gelijkopgaande strijd te hebben gevoerd, was het heel erg spannend tot aan het einde van de eerste game. Het stond 19 - 19 en niemand wist aan welke kant het dubbeltje zou vallen. Maar gelukkig met mijn geduldige en aanvallend spel wist ik de eerste game te winnen met 21 - 19. In de pauze tussen de eerste en tweede game realiseerde ik mij dat het een heel hoog niveau badminton was dat ik speelde en dat voelde ik helaas heel erg in mijn lichaam.
Aan de start van de tweede game ging hij verder met de manier hoe hij de 19 punten in de eerste game had gewonnen van me. Met heel geduldig spel en het spelen van lange rally's pakte hij heel simpel deze game binnen met 21 - 10. Nadruk op heel simpel, want van de laatste tien punten in de tweede game pakte hij er acht. Dat was weliswaar door zijn goede spel, maar ook te danken aan mijn tactiek. Ik liet aan het einde de tweede game schieten om zo energie te sparen voor de derde game. Dat was geen slechte tactiek, want ik begon de derde game heel goed en hij kon mijn tempo helemaal niet bijhouden. Ik kwam 8 - 4 voor te staan in de derde game en bij de wissel stond ik zelfs 11 - 9 voor.
Maar je weet, het is een Duitster en Duisters blijven vechten tot aan het bittere einde. Hij was daar geen uitzondering in en dat wierp ook zijn vruchten af. Sinds de 8 - 4 en helemaal na de wissel werden de rally's steeds langer en langer en ik moest echt heel en ook echt heel hard werken om mijn punten binnen te halen. Helaas (heel vaak met zulke wedstrijden) werd ik conditioneel steeds slechter en ik voelde zijn adem figuurlijk in mijn nek hijgen. Hij leek niet kapot te krijgen, want hij was conditioneel zo sterk en het was daardoor logisch dat hij langszij kwam en het 12 - 12 werd. Vanaf dat moment werd het een gevecht wie het het langst kon volhouden en helemaal op conditioneel vlak. Het werd (in mijn ogen) echt super lange rally's en die kwamen mij heel erg duur te staan. Ik verloor ze echt allemaal, waardoor hij als een raket naar het einde van de game ging. Ik zat er aan het einde van de game (en partij) er helemaal doorheen en mijn benen wilden niet meer. Die voorsprong van hem op mij in stand, conditie en kracht gaf hij niet meer weg en hij won die game daardoor ook met 21 - 16 en zodoende ook de partij. Ik gaf hem een hand, feliciteerde hem en ik was blij voor hem dat hij had gewonnen van me. Maar ondertussen baalde ik als een stekker en wist dat het helaas alweer geen halve finale was op een EK. Ik was er dit keer zo dichtbij en helemaal na die eerste game, maar ja helaas pindakaas en heel veel teleurstelling. Maar toen ik terug was in het hotel, evalueerde ik de wedstrijd hoe en wat ik kon verbeteren in de nabije toekomst. Maar ik realiseerde mij ook dat je af en toe ook naar de positieve kanten moet kijken en moet relativeren. Ik heb een goed EK gedraaid en toch zat ik weer bij de beste acht van dit continent. Ik heb mijn plaatsing waargemaakt en kun je zeggen dat het aan je stand verplicht bent. Maar je moet het altijd ook nog 'gewoon' doen.

Dat leidt er toe tot het volgende dat ik nog tegen jullie wil delen omtrent mijn dagboek van de EK 2010 te Manchester. Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn verhaal en zeker ook heel erg leuk hebben gevonden om dit te lezen. Niet alleen dat verhaal van gisteren bij de ATM, maar ook de andere verhalen. Ik wil iedereen ook bedanken die mij hebben gesteund, mijn dagboek hebben gelezen en mijn berichtjes hebben gestuurd op deze website en via de e-mail. De volgende keer dat jullie weer van mij zullen horen via dit dagboek is bij de finale van het landskampioenschap met Van Zundert Velo. Hopelijk kijken jullie er naar uit en gaan jullie mijn ervaringen van die dag weer lezen. Ik kijk sowieso in ieder geval er helemaal naar uit en hopelijk maak ik van Van Zundert Velo weer de landskampioen van Nederland zoals het hoort tegen die Van Zijdervelders!!!!

Donderdag 15-04-2010

Mijn ochtend van vandaag was hetzelfde als de ochtend van gisteren. Ik heb goed geslapen en ik had de hele ochtend de tijd om spanning in mijn lichaam te krijgen. Mijn tegenstander van vandaag in de derde ronde was Matthieu Lo Ying Ping uit Frankrijk en ik kende hem al van mijn tijd toen ik vorig seizoen uitkwam voor ASPTT Strasbourg. Ik heb in dat seizoen toen twee keer tegen hem gespeeld en ook twee keer van hem gewonnen. Desondanks is hij een vrij goeie speler met veel gekke acties en ik wist wat mij te wachten stond. Alsnog hield ik mijn achterhoofd dat ik wel twee keer van hem heb gewonnen dus zoals de wedstrijd van gisteren ging ik met veel vertrouwen de baan op.
Mijn partij was gepland op baan 3 om 15.20 (plaatselijke tijd) maar in werkelijkheid begon het pas om 16.00. In de hele eerste game speelde ik een hoog tempo en was er geen vuiltjes aan de lucht. Ik troefde hem af op alle fronten en won zodoende ook de eerste game met 21 - 14. Echter, de tweede game verliep niet zoals ik gewild had. Ik speelde de tweede game vrij langzaam en kwam vrij laag aan het net. Ik moest aan het net liften en kun je ook moeilijk snelheid maken. Om snelheid te maken moest ik hoger op het net zetten en dan hielpen shuttles uit en drops vanuit het achterveld in het net slaan ook niet echt. Door dit hele gebeuren vanuit mijn kant in de tweede game bleef Mattieu Lo Ying Ping een voorsprong houden van vier punten en dat vertaalde zich ook in de gamestand. Ik verloor de game namelijk met 21 - 17 en een derde game moest er aan te pas komen.
De derde game ging goed van start en de fouten die ik maakte in de hele tweede game, maakte ik niet meer dankzij tips van Mister Kim (Young Man). Ik kwam de derde game met 15 - 4 voor te staan en ging vervolgens heel rustig en nonchalant spelen. Achteraf gezien was dat geen goeie tactiek van me, want hij maakte vervolgens zes punten op rij. Hij kreeg weer hoop en mijn voorsprong verslonk helemaal tot maar vier punten en zodoende stond ik zelfs maar 20 - 16 voor. Maar de laatste zes punten haalde ik binnen op mijn ervaring en ik wist in zijn enthousiasme dat hij wel 6 foutjes zou maken, voordat hij langszij kwam. Op 20 - 17 maakte hij een fout na een lange ralley een fout, waardoor ik de derde game gelukkig won met 21 - 17. Ik was zodoende door naar de kwart finale van het EK herenenkelspel en moet het morgenavond opnemen om 18.00 (plaatselijke tijd) tegen de derde geplaatste Marc Zwiebler. Ik kwam vandaag om 17.00 (plaatselijke tijd) van de baan af dus ik had alle rust om deze wedstrijd samen met Mister Kim te evalueren. We kwamen samen tot de conclusie dat mijn netspel veel beter moet, ik niet meer rustig aan moet doen ondanks een grote voorsprong en dat ik morgen tegen Marc Zwiebler niet moet denken aan winnen of verliezen of het verspillen van energie van vandaag maar gewoon aan lekker spelen en genieten van de wedstrijd.
Nadat ik klaar was met evalueren van de wedstrijd ben ik lopend richting mijn hotel gegaan, maar ik realiseerde mij ook dat ik geen geld meer op zak had. Gelukkig kwam ik een ATM tegen en ben vervolgens wat ponden gaan pinnen. Toen ik eenmaal klaar was met pinnen kwamen uit mijn ooghoeken twee van die Engelse gasten naar me toe in een vluchtende vaart en ik schrok mij een hoedje. Ik dacht dat die twee Engelse gasten mij zouden gaan beroven. Uit een reflex stop ik gelijk mijn portemenee in mijn zak en ik vroeg gelijk in het Engels: 'What do you want?' Ondertussen dacht ik echt van, dit wordt knokken. Maar een van die Engelse gasten vroeg aan mij in het Engels: 'Are you Dicky Palyama?' Ik dacht asjemenou, wat overkomt mij hier nou zeg? Maar ik zei tegen ze in het Engels: 'The European Championships individual takes place this week'. Maar ik kon merken aan ze dat ze dat niet wisten en waren helemaal verbaasd dat dat het er was in hun stad Manchester. Ze vroegen aan mij of ze op de foto met mij wilde en ik deed dat ook vervolgens zonder enige moeite en zonder probleem. Ik vroeg nog aan ze hoe ze me kennen en ze zeiden via YouTube van een partij tegen Peter Hoeg Gade. Na eventjes gepraat te hebben, zeiden we elkaar gedag en misschien komen ze nog wel kijken in de rest van de week. In ieder geval kreeg ik wel de succeswensen van ze en dat deed me wel erg veel goeds:).
Ik ging vervolgens rustig loopwaarts richting mijn hotel en ben wat gaan chillen. Na het chillen ben ik wat filmpjes gaan kijken van Marc Zwielber om te kijken wat zijn sterke en zwakke punten zijn. Het belooft voor mij een zware wedstrijd te worden, maar dat mag ook wel als je strijdt tegen de derde geplaatste en om een plek in de halve finale.

Maar natuurlijk heb ik er weer heel veel zin weer om morgen om 18.00 te spelen tegen hem, wens me weer veel succes en vooral plezier;)!!!! 

Woensdag 14-04-2010

Ik werd wakker vandaag en het was fijn om op te staan na een lekkere nachtrust te hebben gehad. Ik had gezonde spanning en dat was maar goed ook, want ik moest deze namiddag aanvangen om 17.00 (plaatselijke tijd) met mijn eerste wedstrijd op het EK tweede ronde herenenkelspel tegen Pablo Abian. Ik ging dezelfde ochtend lekker ontbijten en na het ontbijt ging ik samen met Mister Kim (Young Man) 30 minuten lang opwarmen door middel van alle slagen door te nemen. Het was heel belangrijk voor me om na het op te warmen goed te starten tegen Pablo Abian, dus ging ik goed rekken om alle (negatieve) spanning van die 30 minuten opwarming uit mijn lijf te halen. Ik wist namelijk wat mij te wachten stond, want hij had onlangs nog op 28 maart de Polish International 2010 (editie 2009 staat op mijn naam) gewonnen met een deelnemersveld van Przemyslaw Wacha, Peter Mikkelsen, Christian Lind Thomsen en Joachiem Persson. Hij won van die laatste Deen in 2 sets met 21 - 10 en 21 - 16. Hieruit kon ik afleiden dat het wel eens een lastige namiddag zou worden, maar goed ik heb de laatste paar maanden, ondanks alle perikelen, heel goed getraind en heel goed gespeeld dus veel vertrouwen was er zeker.
Toen de wedstrijd om 17.00 begon, zat ik al gelijk aan het begin van de wedstrijd er goed en prima in. Dat was wel nodig, want meestal gaan de eerste wedstrijden op een toernooi vrij stroef dus ik was wel blij met deze goeie tegenstander om in te komen. Dat was ook wel te merken, want hij kon aan het begin van de partij goed met me meekomen. Maar tegelijkertijd was het voor mij in diezelfde fase ook aftasten, want ik speelde pas voor het eerst tegen hem. Gedurende de partij realiseerde ik me dat ik het tempo moest opschroeven om hem te verslaan in de eerste game. Dat bleek ook, want hij begon meer fouten te maken en werd conditioneel heel erg moe. Het was ook een logisch vervolg dat ik de eerste game won met 21 - 17. Gelukkig was dit concept ook toepasselijk op de tweede game en met meer aanvallend spel kon ik ongeveer de tweede game op dezelfde manier winnen en dat werd vervolgens een 21 - 16 overwinning voor mij. Ik ben na mijn gewonnen partij lekker en rustig gaan eten en met een rustige wandeling naar het hotel gegaan. Daar ben ik mij gaan voorbereiden op de wedstrijd van morgenmiddag om 15.20 (plaatselijke tijd) in derde ronde tegen Matthieu Lo Ying Ping uit Frankrijk. Ik zie het met een gerust hart tegemoet, want ik heb geen last van pijn of pijntjes en conditioneel ben ik erg goed nog. Het enige wat op dit moment beter kan, is het netspel, maar ik ga er wel vanuit dat dat morgen gaat lukken.

Wens me succes en ik heb er net als gisteren weer heel veel zin in!!!

Dinsdag 13-04-2010

Vandaag werd ik wakker en ik realiseerde mij toen dat het EK te Manchester eindelijk voor mij was begonnen. Vervolgens ging ik mij rustig klaar maken en mijn laatste spulletjes in mijn koffer zetten. De hele tijd waren mijn gedachten op een relaxe manier gericht op het EK natuurlijk.
Ondertussen had mijn vrouw King King een lekker ontbijtje gemaakt en na dat lekker ontbijtje te gegeten te hebben, ben ik door haar gebracht naar Schiphol. Onderweg bleek dat de weg erg druk was en ik was bang dat ik te laat zou komen op Schiphol. Na enige tijd goed doorrijden kwam ik gelukkig op tijd aan op Schiphol en kon ik rustig alles vlekkeloos inchecken en plaatsnemen in het vliegtuig.
Nadat de vliegtuig op tijd opsteeg, was het een uur vliegen en ik ben in dat uur vervolgens een dutje gaan doen. Er gebeurde in dat uurtje ook helemaal niets, echter was dat wel het geval toen ik in Manchester aankwam. Ik realiseerde mij toen dat mijn racketbag en koffer niet waren aangekomen. Sterker nog, de meeste van de nationale selectie hadden er last van. De douane en het vliegpersoneel beloofden ons dat we onze spullen wel zouden krijgen, alleen moesten daarvoor in de plaats een formulier invullen met de garantie dat we het later op de dag zouden krijgen in ons hotel. Ik reed samen met de nationale selectie naar het hotel en daar aangekomen ging ik gewoon rustig wachten op mijn rackets en chillen. Op het moment dat we zouden gaan trainen, kwam gelukkig onze rackets allemaal aan en ik kon plaatselijk tijd om 18.00 nog eventjes trainen in de main hall van het EK. Al gauw met de training realiseerde ik mij dat het een lekkere hal is om in te spelen en de shuttles die gebruikt zullen worden tijdens het toernooi ook prima zullen zijn.
Na de training ben ik samen met Dave Khodabux, Jorrit de Ruiter, Mister Kim (Young Man) en Gerben Bruijstens Chinees gaan eten en dat was erg lekker. Helaas vonden die Chinees pas na 45 minuten lopen, maar dat nam niet weg hoe lekker die Chinees was. Het is echt een aanradertje voor ons om daar te volgende keer te gaan eten. Na het etentje zijn we samen naar het hotel gegaan en ik ben toen alleen op mijn kamer gaan zitten. Ik heb toen gedoucht, een beetje tv gekeken en vervolgens gaan slapen. The usual buisness hoe de Engelsen dat noemen, want morgen zal ik eindelijk beginnen te spelen in de tweede ronde herenenkelspel tegen Pablo Abian om 17.00 plaatselijke tijd. Ik zal wel dan aan jullie weer vertellen hoe mijn dag was. Ik heb er echt zin in!!! 

Donderdag 08-04-2010

Vandaag was de loting van het individuele EK die wordt gehouden tussen 14 april en 18 april aanstaande te Manchester. Ik speel zelf mee in de mannensingle en ben daar als vijfde geplaatst. Ik ben erg tevreden met de loting, want ik heb in de eerste ronde een bye en kan ik in de kwart finale Marc Zwielber tegenkomen en in de halve finale Peter Gade die ik recent in de Kerst nog van won in 3 games in zijn thuisbasis Kopenhagen.
Komende week zal ik elke dag mijn prestaties en verrichtingen aan jullie vertellen en die zijn dan te lezen in dit dagboek. Hopelijk wensen jullie mij veel succes en veel plezier toe, want ik heb er echt zin in om dit toernooi te spelen.

Maandag 28-09-2009

Vandaag ging ik naar de studio van de Coen en Sander show (radio 3FM). Sander Lantinga was gisteren jarig en ik ging hem vandaag verassen met een partijtje badminton. Een videoverslag hiervan is te vinden op de volgende link:

http://www.youtube.com/watch?v=4cwLaDjJiVM

Woensdag 09-09-2009 MIJN TROUWDAG

Ik ben nu (woensdag 30 sept) 3 weken getrouwd met m'n vrouw, die nu King-King Palyama-Woe heet. Het is nog steeds even wennen
want ik zeg af en toe nog steeds "mijn vriendin". Maar ik ben super blij en ik zou niks anders willen!
De dag zelf was super mooi en ik heb gelukkig ook van m'n eigen bruiloft kunnen genieten. De ceremonie, diner, feest was
erg geslaagd. Binnenkort zal ik op mijn website wat foto's plaatsen van mijn grote dag!